از نظر ما خود مردود است و از نظر علما مرتد می باشد باری به هرجهت غزلی 11 بیتی

در جوابت گفتیم که در آن از جمله بنگ و سنگ و ننگ و بند تنبان و کروات و فتق بند

و پاپیون و حتی جورابهایمان هم کمک گرفتیم به ظن شما ...

برای تو ، جواب تو 

سراب لـــحـــــظــــه هــای ما ، صــــدای خنــده هـــای ما 
دلیل شــــــــاعـــــــرانه ها ،‌ حکایت تـــــــبــــــــــــار مــــــا 
حکــــــایـــــــت پـــلنـــــــــگ و ماه و عشق آسمـانی اش 
لغــــات و لــــفــــــظ و قــــــافــــیـــــــــه ، صراحــت بیان ما 
شـــعور شــــــعـــــــــر را بــــرده ای ز یـــــاد خـود عـــزیـــز 
دمـــــــــی بـــیــــا کنــــــار مـــــا ،‌ بــــشو تـــو همجوار ما
شراب و بنگ و فـتــــــــــــق بند بهانه انـد نازنــــــیـــــــــن
اگر تو نـــــــــیــــــــــــــک بـــنــــــــــگری فرا تر است کار ما 

تو عـــــشــــق و مــــــــاه و ســـــرو و آسمان را ندیده ای 
چـــــــــگـــــونــــه شــــــرح واقــــــعــــــــه دهم ز روزگار ما 
به هر چه می رسم غـــزل ،‌ قـصـــیــده ،‌ مثـنــــوی شود 
مثال شــــمـــــس و حــــافـــظ و سنـــــایی است حال ما
چه بی جهت برای تو غـــــــــــــــــــــــزل سرودم ای رفیق 
چه کس غزل به پـــیــــشــــــــکـــــــش دهـد به روزگار ما 
من عاقلم ؟‌ تو عاقلی ؟‌ سفیه کیست ؟‌ فقیه کیست ؟
چه حق به جانب است این نــــــگــــــاه تـــــــــو ،‌ نگاه ما 
تبـــــــلور لــــغــــات و ذهـــــن پـــــــاک و کـاغذ ســـــــفید 
دلیل شــــــاعـــــرانه ها ، دلیل شــــــــــور و حــــــال مـــا 
از این لغات خـــــــــــسته ام ولی ســــــــــــرودم این غزل 
برای فــــــهــــــــــم انــــــــدکی بــــــــرای تـــــــــو ز کار ما 
اگر چه بـــــــی خـــرد ولی من آرمـــــــــان شــــــاعــــــرم
ادب شــــــدی بدین غــــــزل ؟‌ که بــــــــــــــرد کـارزار ما ؟

آرمان کتابچی 90/12/06

خ.ن : تلفن رو برمی دارم شروع می کنم به شماره گرفتن +00045 .... بوق آزاد ....

_الو ... بله .... بلو .... اله ...

_سلام .... شما آدم فضایی هستید ... کمک .... help me ... are you englisi ? 

بابا کمک .... اینجا هیچکس حرفمو نمی فهمه .... گفتم شاید شما بفهمید .... 

اما شما هم آره .... 

    پيام هاي ديگران()   لينک

خیلی نوشته بودم که میخواستم اینجا هم بنویسم اما دیدم دوستم هنوز دلخوشی داره. پس رو قاعدش منم حرفی از حرف زدن نمیزنم. این روزا دیگه عادت کردم قرصهایی که باید حتما ( جامعه پزشکان کلا لطف دارن ) بعد از وعده اول صبح غذایی بخورم قبل از صبحانه ای که هرگز نمیخورم از نوع دوبل مصرف کنم اونم با آب ولرم دوست داشتنی توی قهوه جوش. ماله دیروزه باشه!! ماله 1 سال پیش باشه !! مگه فرقی میکنه ؟؟ نمیدونم چطوری تنهایی دارم زندگی میکنم اونم 7 ماهه‌!! خوب باشه!! 9 روزه خونه رو ترک نکردم 5 ماهه جمعا 11 تا از اینایی که اسمشون آدمه ندیدم ولی حرفی از دلخوشی واسم نبود چرا که فکر نمیکردم آدم باید دلش خوش هم باشه اما امروز فهمیدم کلمه ای تو کتابا هست که بعضیا واقعیشو توی زندگیشون دارن اگه کوچیک بودم و هنوز دستهام توانایی خواستن داشت مطمئنا توی یک شهر بازی  (اگر رفته باشم ) دستامو سمتش دراز میکردم و به مامانم که فقط بچه بودم داشتمش میگفتم مامان منم از اینا میخوام!! منم از اینا میخوام!!! شاید اگه میدونستم بیست و 5 سال بعد واسه نفس کشیدنم لازمم میشه که دلخوشی رو داشته باشم مطمئنا واسش خیلی بیشتر از الان گریه میکردم حتی پا به زمین میکوبیدم تا شاید مادرم تو بچگیم این کلمه رو از توی یک شهربازی واسم بخره!! اما چه حیف که الان فهمیدم دلخوشی خوبه! آدم نباید دل خوشی نداشته باشه!  میگم حیف چون این آدم دلی دیگه نداره که دلخوشیی داشته باشه!! خیلی وقته مرده خیلی وقت...